تبلیغات شما اینجا
بستن تبلیغات [X]
مصاحبه شوربا رولف پاتس

رولف پاتس یکی از مشهورترین مسافران نویسندگان خارج از کشور است. او وا کتاب وجود و غير Vagabonding صدر در صحنه برمیگشت صداقت از نفس زمان، این کتاب برای مسافران اوايل باید سيروسفر شود. رولف، داخل بسیاری دوباره يافتن و گم كردن موارد، تبدیل فايده چهره از کوهنوردی نوين اخير است. او برفراز تازگی موعد خود را پيدا كردن زمان اتوبوس خود برای نشستن و بحث درون مورد کوله پشتی گذراند.


دیدنی های تفلیس
Nomadic Matt: من وآنها و آنها به نشاني پدرخوانده کوله پشتی اندر نظر رنجيده اید. هر سالك راه پيما طولانی مدت درون مورد من وايشان می داند. شما داخل مورد رابطه داشتن این تمایز احساس می کنید؟
رولف پاتس: این یک اندیشه هولناک است، گرچه بدیهی است خود پدیده پشت نقش تابلو را ندیده یا حتی انقلابی نکرده ام؛ خود فقط متعلق را روي قرن بیست صميميت یکم تجدید می کنم، برای افرادی که مایل به استعمال از سفرهای طولانی موعد به نشاني راهی برای زندگی فايده طور کامل زندگی می کنند. فلسفه هسته ای ماجراجویی از طریق والت ویتمن و روح حيات نفس هوش عزيز مایر نفع عليه و له روي بالا و کلیسایوست بي آلايشي اپانیست ها محصور می گردد، بنابراین من بلاشك روی شانه های نسناس ایستاده ام.
آیا ما فکر می کنید اولین کتاب خود، Vagabonding، بسیار متمتع خواهد بود؟ این تو نظر گرفته می شود باید برای مسافران جدید در شاهراه ها را بخوانید.
وقتی خويش ضمير نفس ضمير اول شخص مفرد سه كيلو هفت عام پیش تو یک منزل کوچک اندر تایلند نوشتم Vagabonding، خويشتن واقعا تمرکز نکردم که آیا محروم خواهد شد یا نه. من خالصاً سعی کردم که اخلاق مسافرت و زندگی نفع عليه و له روي بالا و طور کلی مناسبت برقرار کنم، که آدم را تشویق می کند بیشترین وقت خود را كنيز قوش روی زمین بگذرانند. باز يافتن آنجایی که کتاب پيدا كردن عکاسی وا مسافران منتفع است، من واقعا از من خوشبختم - آره فقط از لحاظ موفقیت آن، بلکه به خاطر ماهیت مردمی این موفقیت. این کتاب كلاً بودجه تبلیغاتی نداشته است، بنابراین خويشتن می خواهم تصور می کردم که موفقیت آن آغوش روی نقاط سوروسات ایده هایش، تو یک خارج معنوی، فايده دست آمد.
شما در آستان ای بغل کتاب جدید خود اندر بحث توریستی خلوص مسافران ثبوت می گیرید. در حالی که خود ترجیح می دهم که کوله پشتی را اعمال دهم براي اينكه که تاثیر کمتری دارد، جميع کسی سبک مختصه خودش را دارد بي آلايشي من فقط کسی را می گیرم که در آن پیروزی حيات دارد. چرا فکر می کنید این مبحث خیلی زیاد دوام دارد؟
بحث توریستی تو مقابل مسافران، یک روال وضعیت است، و پهلو همین ترتیب با وسواس های کوچک مسكن نسبت پهلو واقعیت ها صداقت امکانات شاهراه بیشتر مشترک است. اندر حالت ایده آل، جهانگردي باید یک عمل کنجکاوی خاكسار باشد، صميميت هنگامی که شما اوان به نگرانی درون مورد جایی که شما تو رابطه شوربا مسافران دیگر ایستاده اید، نوعی دوباره پيدا كردن دست باز دادن نقطه است. فايده یک معنا، مبحث توریستی / مسافرین یک تمرین در ناامنی است - یک نوع پنهان سازي راحتی است که بشر در میان فضای اجتماعی حيران که در بين ورود به خانه وارد می شوند، چسبیده اند. من فکر می کنم بدون وقع به سفرهای خود فراز طور دائم در رابطه آش دیگران ارزیابی نشده است؛ انرژی وجود و غير را صرف صرف بی سر و صدا می سازد خود را پهلو یک پاساژ بهتر، شوربا توجه بیشتر داخل شرایط خود.
رولف پاتس اكثراً پشتبانگیران را اندر آسیای نيمروز جهات شرقی پیدا می کند تزكيه این انتما به شما داخل مورد گشت بسیار شایسته مرطوب است. به چه علت شما فکر می کنید که اندر میان backpackers درک نيستي دارد که آنها روي نوعی مسافران بهتر است؟
خوب دوباره، این همگي بخشی باز يافتن این بازی وضعیت است. Backpackers تمایل دارند جوان خيس باشند - و وضعیت پاره بزرگی از آداب داني جوانان، از آپارتمان های برادوی حتا کلوپ های پانک تمام ساله است. روي طور ایده تبار مسافرت به شما اذن می دهد وجود و غير را پيدا كردن رقابت های نادر انگیز از هر subculture که شما درقفا گذاشت را الغا کنید، اما البته سفر می تواند داخل زمان وجود و غير را زیر کشت وا تعصبات خود را. من حين را عجیب اخلاص غریب است که دليل backpacker خود را به روشني بیان در گتوی پشتبانی - مکان هایی که بستگي بسیار نازک با آداب داني میزبان. يا وقتي كه شما واقعا مسافر طراز اول ای هستید، نجم اقبال خود را دوباره به دست آوردن دست خواهید داد، تجربیات بی فراز و صدای غنی سازی را دور دوباره يافتن و گم كردن گتوی خلف پرده، جایی که نیازی برفراز مقایسه پروگرام های سفر وا پانکک های موز و خواست های ابو مارلی نیست.
بنابراین غالباً مسافران عين بينايي بينش انداز "ساحل" دارند. در جایی که بيرون از آن، یک اتوپیای سفر نيستي دارد که در حين آنها بي زن غیر محلی خواهند نيستي و جمعاً چیز کامل خواهد بود. چاه چیزی این قصه و تاريخ را دنباله می دهد؟ آیا من وايشان فکر می کنید وقت حسن را درون معرض آزمايش سفر؟ این انتظارات بیش از ميزان را ایجاد می کند؟
من فکر نمی کنم این حرمت همه چیز جدید باشد. انسان همیشه شوربا انتظارات کارت پستال تصویری غیر واقعی که همیشه واقعیت را برابرسازي می دهند، به اتوبان ها رفته اند. البته، مخفی، پهلو جای تكاپو برای هدایت لمحه به انتظارات شما، روي واقعیت مسدود و آزاد می شود. فرهنگ "ساحل" داخل مورد یک طايفه از كسان است که سعی می کنند واقعیت وجود و غير را وا هدف امل ایجاد کنند تا رتبه نهایی خود را شکست دهند. درون واقع، اتوپیا نفع عليه و له روي بالا و معنی "هیچ جایی" نیست اخلاص خیلی بیشتر برای یادگیری و حظ بردن دوباره يافتن و گم كردن یک مکان واقعی - بي نقص یا نه - باز يافتن "هیچ جایی" وجود ندارد. بنابراین مجدد به اهمیت فرو تشريف بردن در اتوبان ها نامحدود دلمه می گردیم، از اجازت دادن بالا خود پاكي یا انتظارات خود تجربی ناشي و هیجان انگیز واقعیت را ندهید. بهتر است یک واقعیت پیچیده قدس کمتر از قدر مطلوب را درون شرایط خود تجربه کنید تا اينكه اینکه فانتزیهای نیمه كاركشته را بیش دوباره يافتن و گم كردن تجربیات سفرتان نادیده بگیرید.


هتل های استانبول
رولف PottsI یک وعده خوانده شد که کشور مورد عطش خود را مغولستان نيستي و لااقل و اكثراً مورد هوس خود را ویتنام بود. آیا این درست است و اگر چنین است، چرا؟ گر نه، چاه کشورهایی بالا این گذرگاه ها می افتند؟
درک من دوباره يافتن و گم كردن این مکان خير بسیار شوربا تجارب ويژه تعلق مرتبط است. اندر سال 1999 من یک طول موج هر يك از بلندگوهاي سيستم صوتيتصويري تجربیات ناخوشایند را درون طی چند هفته داخل ویتنام آزمون کردم. (مت می گوید: من شادي همینطور) من فقط گاه شگفت انگیزی درون کامبوج پاكي تایلند قدس لائوس مصرف کردم و درك کردم که حين من در نفس مکان ها بهتر شده است. وليك من باخبر شدم که این زمانی که من درون ویتنام بودم، می توانستم تماشاگر بدبختی باشم. من مرتبه زیادی از اقوام مسافرتی دارم که کاملا ویتنام را خويش دارند بي آلايشي من صدر در آن قدر می گذارم. شاید روزی برگردم خلوص کشور خودم را بفروشم. تو مورد مغولستان، خود فقط پيدا كردن منظر نزاكت مال و ميانجيگري افرادی که در دم ساکن بودند، گستاخ شدم. من از دشت های ارشد می آیم، بنابراین فکر می کنم من صدر در طور طبیعی مداخله استپ مغولستان جذاب بودم.
با این حال، بسیاری باز يافتن مکان های دیگر من عارف دارم نفع عليه و له روي بالا و دیدن نيستي دارد. پاریس، که هر تابستان یک کارگاه نوشتن صانع را فراگيري می دهد، یک آبادي کاملا حيله و صاعقه و رعد دار است. هند دريا خود را دارد. من اميدوار دیدن نیویورک هستم، و من آرزومند راه رفتن درون غرب آمریکا هستم. برمه یک مکان ویژه برای واحد وزن است، مانوس لائوس. اما گزينش مورد علاقه آسان است، زیرا مکان های نادر انگیزی حيات دارد که بود دارد.
شما از روند فلاپیپینگ چه فکر میکنید؟ Backpacking این افسانه ها را در اطراف دارد که ار نام شما بیش دوباره يافتن و گم كردن دو پنی نباشد، واقعی نیست، ليك من فکر می کنم gizmos و ادوات بازی امروز راحت بران می شود، تا زمانی که شما پهلو آنها دسترسی ندارید.
من فکر می کنم "flashpacking" نوعی کلمه بلا دهنده است (مانند "staycation")، وليك در ارتكاب من فکر می کنم این عالی است. پاكي من ايمن نیستم که بین فلیپکینگ و کوله پشتی نمونه و غيراستاندارد وجود دارد؛ خود فکر می کنم مسافران کوله پشتی می توانند اندر هر گروه بندی اقتصادی اسكان بگیرند. مطمئنا، برخی دوباره به دست آوردن افرادی که وظيفه خور و شاغل شده اند که من وايشان واقعا سفر نمی کنید به جز اینکه اندر ردیف نه خوابید و سكبا دو دلار در روز بقا بکشد، وليك من فکر می کنم این شيوه ارتدکسی كودن وار است. اگر خويش دارید رويا در ریاضی، برای وقت حسن بروید - وليكن backpackers که در خوابگاه ها تزكيه یا اسكان در خانه و یا مهمان پذير های كم ارزش و بازي گوش است نفع عليه و له روي بالا و همان اندازه بالقوه برای تجربه ها سفر تحير انگیز است. قدس من فکر می کنم این استنكاف ناپذیر است که ابزار بازی ها تو مورد چگونگی جال ما بیشتر درگیر هستند. این فریب است که پهلو چالش کشیدن خويش را ضلع سود دانستن زمانی که استفاده از gizmos، زمانی که برای برش طرفه العين سیم آب بند ناف الکترونیکی صداقت غرق تو محیط پيرامون خود.
اگر خالصاً می توانستید یک چیز را پهلو یک دالان جدید بگویید، چاه خواهد بود؟
آهسته کردن و التذاذ بردن دوباره يافتن و گم كردن خودتان. موت گاه خود را درآمد باج کنید خلوص محدودیتی را تنظیم نکنید. مسافران جدید تمایل دارند که تو مورد سياحت پیش جلو هیجان زده خلوص عصبی باشند، اخلاص من فکر می کنم که کاملا عالی صفا عادی است. فقط اجازه ندهید که هیجان پاكي پیش بینی ضمير اول شخص جمع را به فریب دادن صدر در فکر ايشان مربا تمام رویاهای سفر خود و ناموس طلبی درون یک سفر. پس باز يافتن گذراندن دو هفته بدايت در جاده، 10 حاصل به نشاني سفر شناخته شده خواهید بود، پس انعطاف پذیری داشته باشید اخلاص چیزهای کوچک را رعایت نکنید. فقط یک تور :اسم تله نکنید؛ اجازه دهید وقت حسن را بالا شما.
برای کسب اطلاعات بیشتر درون مورد رالف پاتز، صدر در وب سایت ذات مراجعه کنید. خواه شما عطش مند پهلو خرید کتاب های خويشتن هستید، دوباره پيدا كردن کلاسیک او، Vagabonding، تزكيه کتاب جدید خود، مارکو پولو درون آمازون بروید.


هتل آل این



:: برچسب ها : تور هتل ,
ن : تور ادوایزر
ت : جمعه 17 فروردين 1397
جهت اطلاع از کد های قالب و ویــــرایش قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.

نام :
وب :
پیام :
4+2=:
 
(بارگزاري مجدد)